LDV

1 αυτοκίνητο

Studio
360°
Φίλτρα & Ταξινόμηση

Η λίστα οχημάτων ενημερώθηκε πριν 10 ώρες

Μάρκα / Μοντέλο
Τιμή
–
Έτος / Χλμ.
–
Περισσότερα Φίλτρα

Αμάξωμα

Κίνηση

Καύσιμο

Θέσεις

Κύλινδροι

Χρώμα

Τρόπος ζωής

Προέλευση

Εκπτώσεις

ΤαξινόμησηΜόλις Ήρθαν (Πιο Πρόσφατα)
Επαναφορά όλων των φίλτρων

Μπέρμιγχαμ · Σανγκάη · Σίδνεϊ

Η ιστορία της LDV

Από το Leyland Sherpa μέχρι το pick-up T60: ο ελικοειδής δρόμος ενός κατασκευαστή βαν, σε πέντε λεπτά.

1960 – 1987

Ένα Sherpa με σήμα Leyland

Η ιστορία της LDV ξεκινά πριν από την ίδρυση της LDV. Το 1974 η British Leyland παρουσίασε ένα νέο ελαφρύ βαν, που στην αρχή ονομαζόταν Leyland Van και αργότερα μετονομάστηκε σε Sherpa. Προερχόταν από τα βαν Morris και BMC J4 της δεκαετίας του 1960.

Το Sherpa μετέφερε τον κινητήρα μπροστά από την καμπίνα, κάτω από καπό. Σχεδιάστηκε για να κατασκευάζεται σε γραμμές παραγωγής αυτοκινήτων, γεγονός που του έδινε στενό μετατρόχιο, και η μεταγενέστερη διαφήμιση έκανε το χαρακτηριστικό αυτό προτέρημα στους στενούς δρόμους των πόλεων. Ιδίως η Royal Mail αγόρασε τεράστιους στόλους.

Το 1981 τα ελαφρά βαν της British Leyland έγιναν μία ενιαία μάρκα, η Freight Rover, ουσιαστικά ένα ανανεωμένο Sherpa. Το 1987 ο τομέας Leyland Trucks, μαζί με τα βαν, συγχωνεύτηκε με τον ολλανδό κατασκευαστή φορτηγών DAF για να σχηματιστεί η DAF NV, η οποία δραστηριοποιούνταν στη Βρετανία ως Leyland DAF.

Ένα μπλε μίνιμπας Sherpa με σήμα Leyland, παρκαρισμένο στο γρασίδι δίπλα σε ένα παλιό πράσινο λεωφορείο
Ένα Sherpa με σήμα Leyland από τις αρχές της δεκαετίας του 1980Charles01 · CC BY-SA 3.0

1993 – 1998

Τα στελέχη αγοράζουν την επιχείρηση των βαν

Τον Φεβρουάριο του 1993 η DAF NV, η ολλανδική μητρική της Leyland DAF, καταστάθηκε αφερέγγυα και η Leyland DAF τέθηκε υπό αναγκαστική διαχείριση. Από αυτήν προέκυψαν τέσσερις νέες εταιρείες μέσω εξαγορών από τη διοίκηση, και μία από αυτές ήταν ο κατασκευαστής βαν στο Washwood Heath του Μπέρμιγχαμ.

Ο διευθύνων σύμβουλός της, Allan Amey, ηγήθηκε μιας εξαγοράς με υποστήριξη του επενδυτή 3i. Το τμήμα των βαν απασχολούσε 1,800 άτομα πριν από την κατάρρευση, οι διαχειριστές της πτώχευσης τα περιόρισαν σε 960 και υπήρχαν αμφιβολίες για το αν θα μπορούσε να σωθεί το εργοστάσιο.

Η νέα εταιρεία, Leyland DAF Vans, ανακοίνωσε κέρδη £8.6 million επί τζίρου £80 million για τους πρώτους οκτώ μήνες της και προανήγγειλε την αλλαγή της επωνυμίας σε LDV. Τα παλιά βαν 200 και 400 Series ανανεώθηκαν εξωτερικά πάνω στο υπάρχον πλαίσιο και μετονομάστηκαν σε Pilot και Convoy.

Ένα κόκκινο μίνιμπας LDV Pilot με το σήμα LDV στη μάσκα του, παρκαρισμένο δίπλα σε κράσπεδο
Ένα LDV Pilot του 1998Vauxford · CC BY-SA 4.0

1998 – 2005

Το Maxus

Τον Μάρτιο του 1998 η LDV ανακοίνωσε συνεργασία με τη νοτιοκορεατική Daewoo για την ανάπτυξη μιας νέας γκάμας βαν, ένα σχέδιο που αναμενόταν να τετραπλασιάσει την παραγωγή στο Μπέρμιγχαμ έως και τα 80,000 βαν μέχρι το 2005. Έπειτα, το 2000, η Daewoo κατέρρευσε.

Η LDV συνέχισε και αγόρασε τα εργαλεία και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας της Daewoo. Το 2003 ανακοίνωσε τη μεταφορά περίπου 6,250 τόνων εξοπλισμού και περιουσιακών στοιχείων από τις πλεονάζουσες εγκαταστάσεις της Daewoo στην Πολωνία και την Κορέα στο εργοστάσιό της στην Drews Lane, Washwood Heath.

Το αποτέλεσμα, το LDV Maxus, παρουσιάστηκε στα τέλη του 2004, με ντίζελ κινητήρες από την ιταλική VM Motori. Κέρδισε το βραβείο Van of the Year 2005 του περιοδικού Professional Van and Light Truck Magazine.

Ένα λευκό κλειστό βαν LDV Maxus με σχάρα οροφής, παρκαρισμένο δίπλα σε μια φράκτη από θάμνους
Ένα LDV Maxus του 2005Vauxford · CC BY-SA 4.0

2005 – 2011

Αναγκαστική διαχείριση, Ρωσία και Κίνα

Τον Δεκέμβριο του 2005 η LDV αγοράστηκε από την αναγκαστική διαχείριση από τον αμερικανό επενδυτή Sun Capital Partners και η 3i πούλησε το μερίδιό της. Στις 31 Ιουλίου 2006 ο ρωσικός όμιλος GAZ αγόρασε την LDV, δηλώνοντας ότι σχεδίαζε να επεκτείνει την παραγωγή στο Μπέρμιγχαμ με νέες σειρές προϊόντων και νέες αγορές.

Έπειτα χτύπησε η ύφεση. Η παραγωγή ανεστάλη τον Δεκέμβριο του 2008, μια διάσωση από τη μαλαισιανή WestStar Corporation δεν κατάφερε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση και η LDV τέθηκε υπό αναγκαστική διαχείριση το 2009. Τον Οκτώβριο οι διαχειριστές, PricewaterhouseCoopers, συμφώνησαν να πουλήσουν τα περιουσιακά της στοιχεία στην κινεζική εταιρεία μηχανικής Eco Concept.

Η SAIC Motor απέκτησε την πνευματική ιδιοκτησία της LDV το 2010 και η SAIC Maxus Automotive ιδρύθηκε στις 21 Μαρτίου 2011. Το όνομά της προέρχεται από το βαν LDV Maxus.

Ένα μακρύ κτίριο εργοστασίου από κόκκινο τούβλο με λευκές ζώνες, με τη στέγη του εν μέρει γκρεμισμένη, δίπλα σε δρόμο του Μπέρμιγχαμ
Το πρώην κεντρικό εργοστάσιο της LDV στην Drews Lane του Μπέρμιγχαμ, κατά τις εργασίες καθαρισμού του το 2011DeFacto · CC BY-SA 4.0

1974 – σήμερα

Ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης της LDV;

Από τη British Leyland μέχρι τη Σανγκάη: πολλά επιστολόχαρτα για μία οικογένεια βαν.

  1. 1974
    British Leyland

    Το βαν Sherpa παρουσιάζεται με το όνομα Leyland.

  2. 1981
    Freight Rover

    Τα ελαφρά βαν της British Leyland γίνονται μία ενιαία μάρκα, μέρος του Land Rover Group της.

  3. 1987
    Leyland DAF

    Η Leyland Trucks και τα βαν της συγχωνεύονται με την DAF Trucks και σχηματίζουν τη DAF NV, που δραστηριοποιείται στη Βρετανία ως Leyland DAF.

  4. 1993
    LDV Group

    Μια εξαγορά από τη διοίκηση με υποστήριξη της 3i, υπό την ηγεσία του Allan Amey, αναλαμβάνει το εργοστάσιο των βαν μετά την κατάρρευση της DAF NV.

  5. 2005
    Sun Capital Partners

    Ο αμερικανός επενδυτής αγοράζει την LDV από την αναγκαστική διαχείριση τον Δεκέμβριο. Η 3i πουλά το μερίδιό της.

  6. 2006
    GAZ

    Η ρωσική GAZ αγοράζει την LDV στις 31 Ιουλίου και σχεδιάζει να επεκτείνει την παραγωγή στο Μπέρμιγχαμ.

  7. 2009
    Eco Concept

    Μετά την είσοδο της LDV σε αναγκαστική διαχείριση, η PricewaterhouseCoopers συμφωνεί να πουλήσει τα περιουσιακά της στοιχεία σε αυτή την κινεζική εταιρεία μηχανικής οχημάτων.

  8. 2010
    SAIC Motor

    Η SAIC αποκτά την πνευματική ιδιοκτησία της LDV.

  9. 2011
    SAIC Maxus

    Η SAIC Maxus Automotive ιδρύεται στις 21 Μαρτίου, ως θυγατρική εξ ολοκλήρου ιδιοκτησίας της SAIC Motor.

2012 – 2014

Η LDV στην Αυστραλία: τα βαν

Η Αυστραλία πρωτοάκουσε για το βαν τον Μάρτιο του 2012, όταν το CarsGuide ανέφερε ότι το Maxus θα έφτανε εκείνη τη χρονιά μέσω της White Motor Corporation, γνωστής ως WMC. Κατασκευαζόταν από τη SAIC στην Κίνα, σε μεγάλο βαθμό ίδιο με το πρωτότυπο, και τον σχεδιασμό είχαν κάνει οι βρετανοί σχεδιαστές της LDV.

Το V80 κυκλοφόρησε σε ολόκληρη τη χώρα υπό την WMC τον Ιανουάριο του 2013, με κινητήρα turbo-diesel VM Motori 2.5 λίτρων. Πριν από την αλλαγή της ονομασίας του, έφερε το όνομα Maxus· η αλλαγή έγινε έπειτα από διένεξη με έναν κατασκευαστή εξαρτημάτων της αγοράς ανταλλακτικών (aftermarket).

Τον Ιούλιο του 2014 η Ateco Automotive, με έδρα το Σίδνεϊ, ανέλαβε τη διανομή από τη WMC, με την επανεκκίνηση να είναι κλειδωμένη για τον Οκτώβριο. Η LDV επανατέθηκε επίσημα στην αυστραλιανή αγορά τον ίδιο μήνα, με το V80 ξανά σε πώληση.

Ένα λευκό κλειστό βαν LDV V80 παρκαρισμένο στο κράσπεδο, φωτογραφημένο από πίσω αριστερά
Ένα βαν LDV V80, 2014Jeremy from Sydney, Australia · CC BY 2.0

2017 – σήμερα

Η LDV στην Αυστραλία: η εποχή του T60

Για τα πρώτα της χρόνια στην Αυστραλία η LDV ήταν μάρκα βαν. Αυτό άλλαξε με το T60, το πρώτο pick-up της μάρκας, που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2017 και που ο σύμβουλος μέσων επικοινωνίας της LDV χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη μεμονωμένη αλλαγή της μάρκας από τότε που ξεκίνησε στην Αυστραλία.

Μέχρι τα μέσα του 2018 το GoAuto ανέφερε ότι το T60 ηγούνταν της ανάπτυξης της LDV. Η γκάμα μετρούσε πλέον και τα βαν V80 και G10, το G10 για μεταφορά επιβατών και το SUV D90.

Το μεγάλο βαν Deliver 9 έφτασε τον Οκτώβριο του 2020 και ένα μεγαλύτερο pick-up, το Terron 9, έφτασε στα εκθεσιακά κέντρα τον Ιούλιο του 2025 παράλληλα με το T60. Η LDV εξακολουθεί να εισάγεται και να διανέμεται στην Αυστραλία από την Ateco Automotive, ενώ η αδελφή μάρκα MG διανέμει η ίδια τα οχήματά της.

Ένα πορτοκαλί pick-up LDV T60 Max Pro παρκαρισμένο δίπλα σε ένα μπλε κτίριο, φωτογραφημένο από πίσω δεξιά
Ένα LDV T60 Max Pro του 2024 στο Salisbury της Νότιας ΑυστραλίαςRegionVisitor90 · CC0

Μύθος ή πραγματικότητα;

Τρία πράγματα που πολλοί καταλαβαίνουν λάθος

Ανοίξτε μια κάρτα για να δείτε την αλήθεια.

ΜύθοςΤο LDV σημαίνει Leyland DAF Vehicles.Πατήστε για να δείτε την αλήθεια
Γεγονός

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1993 ως Leyland DAF Vans και το 1994 ανακοίνωσε την αλλαγή της επωνυμίας σε απλά LDV. Ορισμένα μεταγενέστερα δημοσιεύματα έγραφαν Vehicles, όμως το Vans είναι αυτό που χρησιμοποιούσε η ίδια η εταιρεία.

ΜύθοςΗ σημερινή LDV είναι η ίδια εταιρεία με τη βρετανική LDV που κατέρρευσε το 2009.Πατήστε για να δείτε την αλήθεια
Γεγονός

Πρόκειται για διαφορετικές εταιρείες. Η LDV Group, ο κατασκευαστής βαν από το Birmingham, έπαψε να υπάρχει το 2009. Η SAIC απέκτησε την πνευματική της ιδιοκτησία, και η SAIC Maxus Automotive, που ιδρύθηκε το 2011, πουλά βαν που εξακολουθούν να φέρουν το σήμα LDV στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και τη Νότια Αφρική.

ΜύθοςΤο V80 που πωλείται στην Αυστραλία είναι βαν κατασκευασμένο στο Birmingham.Πατήστε για να δείτε την αλήθεια
Γεγονός

Η παραγωγή στο εργοστάσιο του Birmingham ανεστάλη τον Δεκέμβριο του 2008. Το V80 που πωλείται εδώ κατασκευάστηκε από τη SAIC στην Κίνα και είναι σε μεγάλο βαθμό ίδιο με το αρχικό Maxus, του οποίου τον σχεδιασμό υπέγραψαν Βρετανοί σχεδιαστές της LDV.

Με αριθμούς

Η LDV σε τέσσερα μεγέθη

1,800 άνθρωποι
στο τμήμα βαν της Leyland DAF πριν από την κατάρρευση του 1993· οι εκκαθαριστές τους περιόρισαν σε 960
6,250 τόνοι
εξοπλισμού παραγωγής και περιουσιακών στοιχείων της Daewoo μεταφέρθηκαν στο Birmingham για το Maxus
2005
Van of the Year, βραβείο που απονεμήθηκε στο LDV Maxus
2014
Η Ateco Automotive αναλαμβάνει τη διανομή της LDV στην Αυστραλία